مجموعم تلویزیونی شهریار با مرگ شاعر به پایان رسید بی آن که چیزی از زندگی او دستگیرمان شود.شهریار تنها و شهریار بی شهر و بی یار.داستانی دستکاری شده با برش هایی نارسا از زندگی شاعر که همه چیز در آن دگرگونه شده بود.دستکم چنین سریالی ـ به گفته یکی از دوستان دو ریال هم نبود ـمی توانست به بازخوانی کارنامه شعر معاصر و باز نگری جریانها و رویکردهای شعری و ادبی چند دهه گذشته بپردازد و مردم را با شعر معاصر آشنا کند اما دریغ که نه تنها این فرصت از دست رفت که نگاه بدبینانه ای درباره زندگی شاعران در مردم پیدا شد.داستانی که بیشتر چهره های آن و رویدادها و پیشامدهای آن پاک شده بود.