به گمانم این پیش نویسی باشد برای سروده ای تازه که چندگاهی است در سرم ول می گردد
آرزوها
چه نارسیده
چیده می شوند
و
واژه ها
چه بی جوانه
بی ریشه
می خشکند
روزگاری است که دلم چشم به راه کسی است
کسی که هیچ کس نیست
+
نوشته شده در یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 10:17  به قلم حمید اسلامی راد
|